De werkelijke betekenis van winnen...

Het is niet waarschijnlijk dat Zidane de column van sportjournalist Willem Vissers heeft gelezen. Die stak in De Volkskrant op de maandag na de zaterdag van de finale zijn opvatting niet onder stoelen of banken: “Het was geen ongeluk, van Ramos. Ramos greep de inhakende arm van Salah vast, liet niet meer los, en wierp hem omver, om vervolgens op volle snelheid op het half gedraaide lichaam van de Egyptenaar te vallen. Als hij tijdig had losgelaten, waren ze naast elkaar gevallen. Ramos nam bewust het risico het lijf van Salah te ontwrichten. Dat is boosaardig. Als je zo wilt winnen, ga je gang, maar dan zonder mijn sympathie. Als sport alleen om winnen draait, is het in mijn ogen volstrekt eendimensionaal en oninteressant.

DE MISSIE VAN Coaches Die Nooit Verliezen

De laatste zin in Vissers’ aangehaalde tekst is de kern van het pleidooi dat we met de site Coaches Die Nooit Verliezen inhoud hebben willen geven. Ons (Frank en mij) bekroop de afgelopen jaren steeds vaker het idee dat het steeds meer is gaan lijken op vechten tegen de bierkaai. Aanhangers van de eendimensionale sport-opvatting lijken terrein te winnen en bejubelen sporters als Ramos met de term ‘winnaar’. Terwijl hij in onze gedachtegang juist als de ‘born loser’ zou gelden. Zo’n sporter heeft van sport niets begrepen, en is nog gevaarlijk ook: een getraind en goed afgericht 'beest' dat ten koste van alles wil winnen. 

Mission impossible ? 

Als zelfs onder het oog van vijf mannen (de scheids plus vier assistenten) een sporter als Ramos nog met dergelijk misdadige acties, die tegen alle uitgangspunten van de sport ingaan, onbestraft, en zelfs met een beker, het veld kan verlaten, dan is er iets zeer grondig mis. Dat Real Madrid een verklaard tegenstander is van de invoering van de video-ref bij Champions League-wedstrijden lijkt ineens eigenlijk wel logisch...

 

Actueel