De werkelijke betekenis van winnen...

Voetbalseizoen 2017-2018

In de nasleep van de finale in de UEFA Champions League kwam voor de buitenstaander het plotselinge en verrassende bericht dat coach Zinedine Zidane bij ‘De Koninklijke’ uit Madrid vertrekt. Ik heb wel een idee (eigenlijk: een werkhypothese) waarom de coach vertrekt. De buitenstaander denkt wellicht dat hij toch uiterst succesvol is: drie keer achter elkaar de Champions League winnen, da’s een unicum. Dan ga je toch niet weg?!

Maar er is het een en ander gebeurd sinds hij als coach bij Real Madrid werkzaam is.

ZIDANE: COACH BIJ REAL MADRID 

Zijn eerste stappen op het coach-traject zette hij ook bij Real Madrid, als assistent van Carlo Ancelotti. Die werd op 25 mei 2015 (een dag na de laatste speelronde van de Spaanse competitie in het seizoen 2014-15) ontslagen en opgevolgd door Rafael Benitez. Die werd op 4 januari 2016, dus na nauwelijks een half seizoen, op zijn beurt ontslagen.  Cijfers: 18 wedstrijden, 11 gewonnen, 4 gelijk en 3 verloren; doelcijfers: 47 voor, 18 tegen). En toen was Zidane ineens hoofd-coach. Het tweede deel van het seizoen, de eerste 20 wedstrijden van Zidane als hoofdcoach, verliep in de Spaanse competitie redelijk (als 2e geëindigd; cijfers over 20 wedstrijden: 17 gewonnen, 2 gelijk en 1 verloren; doelcijfers: 63 voor, 16 tegen). De ‘Champions League’-winst redde feitelijk het seizoen.

Het tweede seizoen onder coach Zidane werd Real Madrid met vlag en wimpel kampioen van de Primera Division. Cijfers na 38 wedstrijden: 29 gewonnen, 6 gelijk en 3 verloren, doelcijfers: 106 voor, 41 tegen. En weer werd de Champions League gewonnen.

Het afgelopen seizoen, het derde onder coach Zidane, bivakkeerde Real in de competitie, na een moeizame start, steeds op de derde plaats op de ranglijst.

Onder Zidane speelde Real Madrid in die drie seizoenen 96 competitie-wedstrijden, waarvan er 68 werden gewonnen (win%: 70,8); gemiddeld scoorde Zidane’s team 2,74 doelpunten per wedstrijd en kregen er 1,05 tegen. 

En toen, als kers op de taart: de finale van de Champions League. In Kiev speelde Real Madrid tegen de verrassing van het voetbalseizoen: het Engelse Liverpool, als een phoenix uit de as herrezen onder de bezielende leiding van Jürgen Klopp, de Duitse coach, die eerder al opzien baarde met Borussia Dortmund. Deze finale is voor Zinedine Zidane vooralsnog de laatste officiële wedstrijd geweest als coach van Real Madrid.

DE WEDSTRIJD

Liverpool startte met enkele prettige acties van Salah. Na een half uur pakte Sergio Ramos de kans met beide handen aan en vloerde in een rechtstreeks duel Salah met een onvervalste judo-greep. Salah probeerde het nog even, maar moest toen, te zwaar geblesseerd aan de schouder, het veld ruimen. Een uiterst onsportieve daad van Ramos, die door niemand van het begeleidende groepje scheidsen op waarde werd geschat. 

Liverpool moest dus enigszins geamputeerd verder. Vervolgens vergreep diezelfde Sergio Ramos (die dus al lang met een rode kaart van het veld gestuurd had moeten zijn) zich aan de keeper van Liverpool. Zonder dat de bal in de buurt was gaf Ramos de keeper een onvervalste upper-cut: met de elleboog vol op de punt van de kin. Ramos toonde zich een waar multi-talent door, naast de judo-worp die hij eerder had getoond, nu ook een uitstekende boks-actie te laten zien. 

NA AFLOOP

Volgens de Zwitserse neuroloog prof. dr. Jiri Dvorak is het zeer wel mogelijk dat de keeper van Liverpool hersenschade opliep bij de elleboogstoot. Dvorak, voormalig directeur van F-Marc (FIFA Medical Assessment and Research Centre), sprak zijn veronderstelling uit op een wereldcongres voor voetbalmedici, en liet de beelden herhaaldelijk zien aan de 3000 aanwezigen. In ieder geval werd op de maandag na de finale een hersenschudding bij de Liverpool-doelman vastgesteld. De tik die Ramos uitdeelde zou zelfs bij boksers, die hieraan toch enigszins gewend zouden kunnen zijn,  hebben geleid tot een zodanige ‘hersenschudding’ (letterlijk!) dat hij enige tijd de weg kwijt kan zijn geweest. In het boksen heet dat ‘aangeslagen zijn’. Neuroloog Dvorak vond dat wel een plausibele verklaring voor de twee enorme blunders die de keeper later in de wedstrijd liet zien, en die de hele (voetbal-)wereld hooglijk hebben verbaasd. En die twee blunders beslisten uiteindelijk de wedstrijd.

EEN COACH DIE NOOIT VERLIEST...

Een CDNV zou na de eerste overtreding van Ramos (ik bedoel die judo-worp), na zo’n ultieme onsportieve daad, de speler uit het veld halen. Precies dat deed voetbalcoach Alex Pastoor ooit in een volle Arena, toen hij daar met Excelsior een uitwedstrijd speelde en een van zijn eigen spelers een vieze overtreding zag maken, die de scheidsrechter overigens ontgaan was. Ik vermoed dat Zinedine Zidane het tijdens de rust gehoord heeft, dat Ramos er in was geslaagd om met enkele niet-voetbal-acties de tegenpartij stevige schade te berokkenen. Daar scheppen voetballers dan onder elkaar gewoon over op. Coach Zidane heeft het hoofdschuddend aangehoord, er niet op gereageerd, en pas na de wedstrijd zijn knopen geteld. De winst in de Champions League-finale heeft voor Real Madrid wederom het seizoen gered.

ZIDANE: een werkhypothese

Zidane stelde voor zichzelf vast, denk ik, dat hij niet geassocieerd wenst te worden met een misdadigerscollectief vermomd als voetbalteam. En dan stop je er gewoon mee...

Want de ‘attitude’ bij de selectie van ‘De Koninklijke’ veranderen, dat moet hij hebben ingeschat als een ‘mission impossible’. Een oudje, een ervaren sporter als Sergio Ramos, die nota bene ook nog aanvoerder is, die is zeer wel in staat de sfeer in de groep te vergiftigen, waardoor het doel elk middel heiligt. Hopen in de selectie een andere wind te laten waaien, iets van sportiviteit terug te brengen, dat is hopen op een wonder. Ramos reageerde op de beschuldigingen: “Het zal wel zijn omdat ik heel veel prijzen win”. Het klopt: het team van Ramos wint veel, maar de ophef is met name ontstaan door het uiterst onsportieve gedrag van de aanvoerder van Real. ‘Fair play’ en ‘respect’ wordt in Nederland gepropageerd in het voetbal. De acties van Ramos, uiteindelijk beloond met een Europese prijs, maken duidelijk dat de ‘winnaar’ vooralsnog gelijk heeft, hoe hypocriet dat gelijk feitelijk ook is.

(zie het vervolg...)

Actueel